De wet, kort

De Wet conversiehandelingen verbiedt pogingen om iemands seksuele gerichtheid of genderidentiteit te veranderen of te onderdrukken. Een gids die mensen door het traject leidt, moet straks weten wat nog mag worden gezegd en wat strafbaar wordt. De grens is niet de schadelijkheid van de handeling — die zou voor beide richtingen meten — maar de richting van de poging. Het lichaam aanpassen aan de psyche blijft zorg, ook bij onomkeerbare ingrepen. De psyche aanpassen aan het lichaam wordt misdrijf, ook in gespreksvorm.

Wat de gids nog mag

• Het beschrijven van de stappen in een transitietraject — eerste stappen, naar de huisarts, verwijzing.
• Informeren over puberteitsblokkers, hormonen, mastectomie en operaties met hun bijwerkingen.
• Verwijzen naar de Cass Review en andere internationale evaluaties, zolang dat als informatieverstrekking wordt gepresenteerd.
• Beschrijven dat er watchful waiting bestaat als alternatief — in beschrijvende toon, niet sturend.

Wat juridisch riskant wordt

• Adviseren om eerst autisme, trauma, eetstoornissen of geinternaliseerde homofobie uit te sluiten voor een medische route start. Wat goede zorg heet in elk ander medisch domein, kan hier worden uitgelegd als poging om "van de identiteit af te brengen".
• Verwijzen naar exploratieve psychologen die niet vooraf gecommitteerd zijn aan affirmatie. Hun aanbod krimpt vanzelf zodra hun werkwijze als conversie-poging kan worden aangeklaagd.
• De vraag stellen of een wens samenhangt met een online community-onset. De ROGD-hypothese (Littman) blijft beschrijfbaar, maar het toepassen ervan op een individu wordt riskant.
• Getuigenissen van detransitioners aanbieden als deel van informed consent. Spijt benoemen kan worden opgevat als twijfel zaaien.

De asymmetrie waarop alles draait

Klassieke conversietherapie probeerde de psyche aan te passen aan het lichaam via gesprek, gebed en aversie. Schadelijk waar ze werd toegepast, maar zelden onomkeerbaar. Transitiegeneeskunde keert de richting om: het lichaam wordt aangepast aan de psyche. Definitief. Puberteitsblokkers gaan in 96 tot 98 procent van de gevallen over in cross-sex hormonen. Mastectomie, vaginoplastiek en falloplastiek zijn definitief. Fertiliteitsverlies is definitief. De wet beschermt deze onomkeerbare route en bestraft het omkeerbare gesprek. Het proportionaliteitsbeginsel — zwaardere risico's vragen om zwaardere waarborgen — wordt omgekeerd.

De definitiefout

De wet steunt op twee aannames die elkaar uitsluiten. Aanname 1: genderidentiteit ligt vast — daarom mag niemand erover bevragen of pogen te wijzigen. Aanname 2: het lichaam kan en moet worden aangepast aan die identiteit. Als 1 waar is, is 2 overbodig — de identiteit is al wat ze is, zonder ingreep. Als 2 nodig is, is 1 niet stabiel genoeg om strafrecht op te bouwen. De Conversiewet combineert het meest restrictieve uit beide: zo vast dat bevragen strafbaar wordt, zo open dat het lichaam moet wijken. De gids die deze contradictie zichtbaar maakt, raakt aan precies wat de wet wil onderdrukken.

Werkelijk neutrale wet zou eruit zien

Een wet die werkelijk beschermt zou beide richtingen onder dezelfde norm beoordelen. Poging om congruentie tussen lichaam en psyche af te dwingen is alleen gerechtvaardigd onder strenge voorwaarden, ongeacht in welke richting. Wat nu voorligt is een wettelijke voorkeur voor een type conversie boven het andere, verpakt als bescherming. Chloe Cole, Keira Bell en Clementine Breen laten zien wat de beschermde route oplevert wanneer ze misgaat. De wet zwijgt over hen.

Bron

Bewerking van: De Conversiewet: twee richtingen, een strafbaar (Transethiek.nl). Achtergrond: Genderzorgen substack.

Verder lezen

• Cass Review
• Introductie van de gids
• Watchful waiting